Grote kleine jongen...

wat ben jij een knapperd. Iedere week als ik bij je ben geweest wil ik wel iets van je delen met de buitenwereld. Gewoon omdat je zo leuk bent.

Elke keer als ik je zie, kan je weer een nieuw Nederlands woordje zeggen. Zo leuk. En wat je nog niet kan uitspreken maak je duidelijk met het aan te wijzen of gebaren te maken.

“Wat doe je?”
Ik ben er om jou Nederlands te leren.

Vandaag had je niet zo’n zin om een boekje te ‘lezen’. Maar je hebt toch de boekjes die ik voor je had meegenomen doorgebladerd en zagen we er vanalles instaan… dieren enzo.

En een boekje over een mooie rode auto, want je houdt van auto’s. (Zie ook de andere foto’s).

Je hoefde niet alléén de boekjes te bekijken want natuurlijk mocht je twee kleine auto’s op de tafel zetten, die jou goed in de gaten hielden en met je meekeken in de boekjes.

Op een gegeven moment vroeg ik je om een spel te pakken. Je kwam met een blik met ‘99 games’ aan. Hierin zat een spelbord van Mens Erger Je Niet. Maar wel in drie stukken en deze hebben we in elkaar gepuzzeld. Toen ging je de pionnen pakken om neer te zetten. In de kleuren ‘rood’ ‘geel’ ‘blauw’ en ‘groen’. Bij iedere pion die je pakte zei je de kleur na die ik je zei. Ze stonden er allemaal en toen gingen we tellen. 4 van elke kleur. Je mocht de dobbelsteen schudden in het bakje en daarna op tafel gooien.
Niet te hard he 🤩.
We gingen de stippen op de dobbelsteen tellen en de pion verplaatsen. Dat laatste ging nog niet altijd zo goed. Maar hé, niet alles hoeft perfect en je bent al zo goed bezig.

Net als je ouders die steeds meer en beter Nederlands praten. 💪🏼💪🏼

#lezenmetkinderen #autogespot #mensergerjeniet🎲 #kleurenleren #nederlandsleren #kindenergie #liefdevoorkinderen #oefenenoefenenoefenen #tellen #woordjesmaken #dobbelen #roodgeelgroenblauw #andersleren

AANSLUITEN BIJ KINDEREN

Dat is wat ik graag doe... Het is een tweede natuur geworden om aan te sluiten door naar ze te luisteren. 

En brengt me mooie, eerlijke en ontwapenende reacties op. Dus ik blijf er lekker mee doorgaan! 

Op de foto zie je dat ik de hand van een klein kindje vasthoudt. Soms heeft een kind niet meer nodig dan dat. Gewoon even relaxen. Een kind "vertelt" je zelf met woorden of gebaren wat het wil en kan. 

Sinds twee maanden kom ik bij een jongetje van 3 uit een Pools gezin. Hij kan nog niet echt praten, enkel wat woordjes en héle korte zinnen. Een van zijn interesses is auto's. Ik kom bij hem om voor te lezen (lees: boekjes doorkijken) en spelenderwijs de Nederlandse taal te leren. Dusss, ik heb meerdere boekjes mee waarvan een die gaat over een auto.

Ook ik kom wel eens in de stad of op een andere openbare plek. En soms kom ik daar een kind tegen. Ik maak regelmatig mee dat er op zo'n moment een kind naar mij toe komt en vraag waarom ik in de rolstoel zit. Of ja, hoe heet dat ding ook alweer?!

Mijn antwoord heeft wel dezelfde rode draad in zich, maar iedere keer vertel ik het met andere woorden. Ik kijk naar welke leeftijd het kind ongeveer heeft en hoe kind en ouder reageren. Een eerste indruk is voor mij veelbepalend. 

Wat in ieder geval zeker is is dat ik de tijd neem voor elk kind. Ze mogen zoveel (door)vragen als ze willen. 

Meestal is de ouder er dan ook bij en hoor ik diegene van tevoren al zeggen dat je dat niet hoeft te vragen aan iemand. IK vraag me dan af; "jij wil toch ook wel eens iets te weten komen? Vraag je dat dan ook niet?" Het is immers zo dat onbekend onbemind maakt. 

Een reactie van een jongetje toen ik stageliep op een basisschool toen ik vertelde dat ik niet kan staan en lopen; "Oh dan moet je eens naar de dokter en goed oefenen he. 

Fete de la nature 2021 - Creatieve workshop

Op zaterdag 4 september 2021 heb ik een creatieve workshop speciaal voor kinderen gegeven. We hebben onze eigen stenen geschilderd. Ieder kind mocht twee of drie stenen uitkiezen.

Sommigen waren zo enthousiast dat ze er meer hebben gemaakt. 

Tijdens de middag in het park aan een picknicktafel zaten in totaal 9 lieve kinderen heerlijk te schilderen. Gezelligheid, leuke praatjes, creativiteit en een mooi zonnetje.... wat wil een mens nog meer.

CREATIVITEIT EN SPEL

Met een afgeronde thuisstudie ‘Creatieve Therapie’ op zak waarmee je mensen kan helpen die het lastig vinden om hun emoties te uiten. Bijvoorbeeld iemand met autisme of faalangst. Het mooie hieraan vind ik dat je allerlei middelen in kan zetten en dus niet aan één bepaald middel gebonden bent.

En een bijkomend voordeel, wat overigens niet per sé nodig is bij de studie, is dat ik creatief ben aangelegd. Al een aantal jaren spreekt het mij erg aan om met creativiteit mensen te kunnen helpen. Schrijven, tekenen en muziek maken zijn onderdelen van de creatieve therapie en vind dit ook erg leuk om te doen. Hoe mooi is het dan dat ik dat nu kan met mijn afgeronde thuisstudie 'Creatieve Therapie'!

En naast creativiteit toepassen komen er in deze studie nog andere elementen in voor, bijvoorbeeld 'spel' voor kinderen, dus best wel allround.

Ik ben dus creatief en ik vind kinderen ook erg leuk. Laat dat nu net een perfecte combinatie zijn, want kinderen zijn net mini crea-bea’s.

Soms voel ik me zelf ook net een kind. Zo speels en geen blad voor de mond. Met momenten kan ik me zo uiten. Terwijl ik over het algemeen in het dagelijks leven het tegenovergestelde ben. Gek toch eigenlijk?

Na het diploma voor 'Creatieve Therapie' te hebben gehaald ben ik me verder gaan verdiepen in het helpen van kinderen aan de hand van verschillende methodes en materialen in de studie 'Kindercoach'. Mijn toekomstdroom is het opstarten van een eigen (kinder)coachpraktijk, het liefste aan huis.

Ohh, zoveel mooie ideeën heb ik hierover!